Cheque als betaalmiddel

Een cheque is een betaalmiddel op zicht. De trekker geeft onvoorwaardelijk


opdracht aan zijn bankier om, d.m.v. het beschikbare tegoed op zijn rekening een bepaald bedrag uit te betalen aan de begunstigde van de cheque. Dit kan de trekker zelf zijn, of een derde. De betaling heeft pas plaats op het moment dat de cheque geïnd wordt.

Ter verduidelijking:

– de trekker = de persoon die de cheque uitschrijft (‘trekt’);

– de begunstigde = de persoon die de cheque ontvangt en die al dan niet op de cheque vermeld is.

Wil de trekker zelf geld opnemen van zijn rekening, dan is hij terzelfdertijd trekker en begunstigde;

– de betrokkene = is een bankier die op verzoek van de trekker instaat voor de betaling van de cheque op het moment van aanbieding.

 

Toepasselijke wetsbepaling

Het gebruik en de werking van de cheque wordt geregeld door de Wet van 1 maart 1961 in de omgangstaal ‘chequewet’ genoemd.

 

Wat zijn de wettelijke voorschriften opdat een cheque geldig is?

Het is pas een cheque wanneer het document een aantal verplichte vermeldingen bevat of, anders gezegd, een chequeformulier wordt een cheque als op het formulier een aantal vermeldingen zijn aangebracht. De bank geeft de rekeninghouder dus geen cheques, maar chequeformulieren. De rekeninghouder schrijft de cheque zelf uit. Bij het ontbreken van een of meer van die verplichte vermeldingen is het document geen cheque, maar het blijft in bepaalde gevallen nog waardevol als schuldbekentenis. Concreet gezien betekent dit dat de bank bij aanbieding van een cheque nauwkeurig zal controleren of aan alle wettelijke vereisten is voldaan. Is dit niet het geval, dan zal zij niet kunnen uitbetalen.

Welke zijn nu die wettelijke vermeldingen?

– De benaming.

– De onvoorwaardelijke opdracht tot betalen.


Aan de uitbetaling van de cheque mag in de opdrachtclausule geen enkele voorwaarde verbonden zijn. Het volgende is dus verboden : ‘Betaal tegen deze cheque de som van 500 euro aan de heer Ludo Somers op voorwaarde dat hij…’

Een bedrag: uitgedrukt hetzij in letters, hetzij in cijfers. In de praktijk zijn beide bij wijze van beveiliging tegen vervalsing aan te raden. Ingeval het bedrag in letters mocht verschillen van dat in cijfers, geldt voor de wet het voluit geschreven bedrag. Indien het bedrag per vergissing tweemaal in letters of tweemaal in cijfers is geschreven, dan dient in geval van verschil, het geringste bedrag in aanmerking te worden genomen.

De naam van de betrokkene, d.w.z. van de bank die moet betalen.

De datum en de plaats van uitgifte, d.w.z. het moment waarop en de plaats waar de cheque werd uitgeschreven. Indien er geen plaats vermeld is, dan is de cheque nietig.

De handtekening van de trekker.

Wat is een cheque ?